Chomiki Dzungarskie (dzungarki)

Chomiki Dzungarskie (dzungarki)

Na wolności zamieszkuje stepy i tundry Syberii Zachodniej. W poszukiwaniu pożywienia może wędrować na obrzeża lasów. Zapada w zimowe odrętwienie, oraz letnie odrętwienie w niesprzyjających warunkach (estywację).

Chomik dżungarski podobnie jak chiński ma na grzbiecie pręgę. Kształt jego ciała jest jednak wyraźnie odmienny – bardziej zaokrąglony. Długość ciała to średnio 9 cm. Samiec ma długość około 10 cm, a samica 7 cm. Bardzo krótki ogon i łapy są prawie niewidoczne. U chomików karłowatych gruczoł zapachowy położony jest pośrodku brzucha. Ciężar ciała wynosi 30-40 g. Wyróżnia się czarną pręgą od czoła po ogon.

Latem kolor chomika dżungarskiego jest na grzbiecie szary, na brzuchu biały. Na bokach ciała mogą występować białe plamy. W zimie futro na grzbiecie jest o wiele jaśniejsze, prawie zupełnie białe. Zmiana koloru futra ma podłoże fotoperiodyczne.

U chomików karłowatych ruja nie odbywa się zbyt wyraźnie. Powtarza się ona cyklicznie co 4-6 dni. Zaloty chomików karłowatych mają podobny przebieg jak u chomików syryjskich, lecz trwają krócej. Rozwój młodych przebiega bardzo podobnie jak u chomika syryjskiego. Chomiki karłowate rosną do końca życia. Rozmnaża się przez cały rok (samica rodzi 3 do 7 razy w roku), toteż płodność tego gatunku jest stosunkowo wysoka. Samica po 21-dniowej ciąży rodzi przeciętnie od 4 do 7 młodych. Młode osiągają dojrzałość płciową po 1 do 2 miesięcy. Chomik dżungarski żyje w niewoli od 2 do 3 lat. Chomik dżungarski nie jest gatunkiem agresywnym. Jest towarzyski i dobrze czuje się żyjąc w grupach rodzinnych.

Powiem Wam tyle ,że chomiki dżungarskie są bardzo sprytne ale za to bardzo przyjazne.

Encyklopedia internetowa. http://www.wikipedia.pl

Reklama Ecom.net.pl – Darmowe artykuły

coś ogólnie o zwierzętach

Zwierzęta (Animalia) – wielokomórkowe, najczęściej tkankowe (tkanki zwierzęce), heterotroficzne, o ograniczonym wzroście, w większości zdolne do aktywnego poruszania się organizmy żywe. Są najbardziej zróżnicowanym królestwem wielokomórkowców. Komórki zwierzęce nie mają chloroplastów i ścian komórkowych, zorganizowane są w tkanki (z wyjątkiem gąbek), a tkanki w narządy tworzące z kolei układy narządów. Wyspecjalizowane układy narządów pełnią w organizmie zwierzęcia określone funkcje życiowe (np. krwionośny, oddechowy, wydalniczy). Wszystkie zwierzęta odbierają bodźce zewnętrzne za pomocą receptorów i reagują na nie odruchami.

Uznaje się, że przodkami zwierząt byli magazynujący glikogen i zaopatrzeni w wić przedstawiciele królestwa Protista. Tak, jak u przodków roślin, u zwierząt w procesie komplikowania budowy pojawił się okres występowania kolonijnego. Poszczególne organizmy kolonii rozpoczęły różnicować swoje funkcje prowadząc do powstania tkanek. Występuje u nich w okresie rozwoju zarodkowego stadium blastuli.

Najstarsze znaleziska kopalne zwierząt pochodzą z proterozoiku (fauna ediakarańska), natomiast skamieniałości strunowców – z kambru i ordowiku.

Nauka o zwierzętach to zoologia, a klasyfikacją zwierząt zajmuje się systematyka biologiczna.

Królestwo zwierząt obejmuje ponad milion[1] gatunków. Ich liczba, różnorodność, doskonalenie metod badawczych i wyniki prowadzonych badań przyczyniają się do ciągłych modyfikacji (rewizji) systemów klasyfikacji biologicznej.