Koń Domowy

Koń domowy (Equus caballus L.) – ssak nieparzystokopytny z rodziny koniowatych. Koń został udomowiony w Mezopotamii i Chinach ok. 8-6 tys. lat temu. Przodkiem konia domowego były prawdopodobnie koń Przewalskiego i tarpan oraz wymarłe azjatyckie konie tundrowe i leśne. Ważna jest informacja, iż koń Przewalskiego wcale jeszcze nie wyginął, a tarpan odnajduje zamienną odmianę w koniku polskim. Takie same z wyglądu, stają się nowocześniejszymi potomkami wymarłych tarpanów.W styczniu 2007 zespół naukowców z Massachusetts Institute of Technology i Uniwersytetu Harvarda poinformował, że stworzył wstępną mapę genomu konia. Wysokość konia mierzy się w kłębie specjalną laską zoometryczną. Niegdyś najpopularniejsze zwierzę pociągowe, następnie wyparte przez maszyny (zob. traktor). Dziś używany w celach rekreacyjnych, pociągowo jedynie w biedniejszych gospodarstwach. Wyhodowano wiele ras koni. Najpopularniejsze to:

czystej krwi arabskiej – jego krzyżówki dały początek wielu innym rasom
pełnej krwi angielskiej – konie wyścigowe
Polskie rasy koni:

rasa wielkopolska
rasa huculska
rasa śląska
rasa małopolska
Konik polski
Nazwy koni w zależności od wieku:

sysak – młody koń do około 6 miesiąca życia, odżywia się głównie mlekiem matki.
odsadek – młody koń odłączony od klaczy matki
źrebię – młody koń poniżej 1 roku.
klaczka – samica konia w wieku 1-3 lat.
ogierek – samiec konia w wieku 1-3 lat.
klacz, kobyła – samica konia powyżej trzeciego roku życia.
ogier – samiec konia powyżej trzeciego roku życia, zazwyczaj hodowany dla rozrodu.
Inne nazwy:

wałach – wykastrowany samiec.
wnęter – samiec konia z wadą rozwojową, polegającą na niewłaściwym umieszczeniu jąder (poza moszną – zob. wnętrostwo).

Zwierzęta hodowlane

Zwierzęta hodowlane – zwierzęta udomowione, które chowane w gospodarstwach rolnych służą jako źródło żywności (mięso, mleko, tłuszcz, jajka) i innych materiałów (skóra, futro, wełna, pierze), a także jako siła pociągowa. Osobniki o szczególnych walorach użytkowych i hodowlanych hoduje się jako materiał reprodukcyjny – zwierzęta zarodowe.

bydło domowe, świnia, owca, koza, koń domowy, muł, osioł, bawół, królik domowy;
renifer, wielbłąd, lama, jak, słoń indyjski, zwierzęta futerkowe;
drób: kura, kaczka, gęś domowa, indyk, perliczka, gołąb, struś, bażant, przepiórka japońska;
pies, kot.
Zwierzęta hodowlane stanowią część kategorii zwierząt użytkowych, obejmującą jeszcze zwierzęta dziko żyjące.

Zwierzę hodowlane czystorasowe
Zgodnie z Ustwą o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich jest zwierzę pochodzące co najmniej od dwóch pokoleń przodków wpisanych do księgi danej rasy, które spełnia wymagania wpisu do księgi, a w przypadku koniowatych – z wyjątkiem koni pełnej krwi angielskiej, czystej krwi arabskiej, kuców szetlandzkich, koników polskich i hucułów – zwierzę pochodzące co najmniej od dwóch pokoleń przodków wpisanych do księgi danej rasy lub ras biorących udział w doskonaleniu tej rasy, które spełnia wymagania wpisu do księgi.